Maślane ciasteczka mojej mamy

Ciężko jest chyba przyjaźnić się ze mną lub moją mamą i choć raz w życiu nie sprobować naszych maślanych ciasteczek. Robimy je od lat, od kiedy tylko pamiętam, na każde Boże Narodzenie, no i na każdą inną dobrą okazje która się nawinie w ciągu roku. Tym razem są w odsłonie świątecznej, lukrowane lub nie, niektóre posiadają dziurki i wstążeczki by można je było powiesić na choince. 

Sekretem dobrych ciasteczek jest jeden składnik - MASŁO, a właściwie jego duuuuuuża ilość. 

Składniki na około 40 ciasteczek

• 250 g mąki
• 75 g cukru
• 170 g miękkiego masła pokrojonego na małe kawałki
• 2 żółtka
• szczypta soli
• ewentualnie 2 kropelki esencji waniliowej

Piekarnik nagrzać na 180 stopni. Do miski wsypać mąkę, cukier i sól. Dodać masło i wymieszać energicznie za pomocą końców palców, aż masa połączy się w małe sypkie granulki. Dodać zółtka nadal wyrabiając ciasto aż uformujemy z niego jednolitą kulę. Miskę pokryć folią spożywczą i wsadzić do lodówki na 30-40 minut. *Ciasta nie można zostawić w lodówce za długo, gdyż wówczas połamie się ono przy późniejszym jego wałkowaniu. Po półgodzinie wyciągnąć ciasto i rozwałkować je na grubość 0,5 cm na ówcześnie posypanym mąką blacie kuchennym. Za pomocą foremek wycinać różne kształty i wykładać je na wyłożoną papierem do pieczenia blasze piekarnika. Piec około 15 minut, aż ciasteczka będą miały lekko złotawy kolor. Gdy już całkiem ostygną (po jakiś 5 minutach od wyjęcia z piekarnika wykładam je na kracie) albo posypać cukrem albo polukrować wedle upodobań. Smacznego ! 

U nas w dwóch wersjach : z cukrem pudrem i polukrowane i gotowe do wieszania na choince

Vienna Vienna Vienna

Jakiś czas temu wybrałam się do Wiednia. Choć upłynęło już trochę czasu od wyjazdu, to jak to zwykle bywa z aparatami na klisze, nie kończy się filmu od razu i często upływa dużo czasu między ich wykonaniem, a ich wywołaniem.

Wiedeń był jednym z tych  miast, które naprawdę zostaje w pamięci. Byłam zachwycona pięknymi monumentalnymi budowlami, zachowanymi w tak pięknym stanie, starymi kościołami, małymi kafejkami i ogólną atmosferą  panującą w tym mieście atmosferą.
Wybraliśmy się oczywiście do Belwederu, zwiedziliśmy Hofburg , pałac Schonbrunn, zjedliśmy lody na Praterze, weszliśmy do katedry Św. Szczepana, ale to co mnie najbardziej zachwyciło był pokaz na który się wybraliśmy w Wiedeńskiej Szkole Jazdy.

Wielokształtne bezy

Dostałam rozkaz na święta przygotowania bez. Instrukcja była bardzo prosta. Mają być chrupiące z zewnątrz,a miękkie i soczyste w środku. No i tu zaczął się problem. 
Bo jak tu zrobić by spełnić oba te wymagania naraz. Zazwyczaj, albo wychodzą mi bezy całkiem chrupiące albo całkiem ciągnące, ale nie udawało mi się nigdy połączyć obu tych warunków. No więc ruszyłam na poszukiwania w internecie, i natknęłam się na przepis o nazwie "bezy dla żółtodziobów", który obiecywał iż wykonane wedle instrukcji bezy będą dokładnie takie jakich szukałam. I... eureka! Były to , i są, gdyż nadal mi kilka zostało najlepsze bezy jakie jadłam.
A przepis jest banalnie prosty. 

Składniki:

• 4 białka 
• 250 g cukru

By przygotować dobre bezy trzeba przestrzegać 3 ważnych zasad:

• jajka trzeba wyjąć z lodówki na 2 godziny przed ubiciem
• należy dodać szczyptę soli
• i ostatnia najważniejsza ! jajek nie da się ubić za bardzo, więc jeśli macie wątpliwości czy są dość ubite, ubijajcie jeszcze 2 minuty 

Piekarnik nagrzać na 120 stopni. Zacząć ubijać białka, gdy będą już dość sztywne zacząć stopniowo dodawać cukier. Ubijać przynajmniej 

3-4 minuty aż białka będą całkowicie sztywne. 

Nakładać za pomocą dwóch małych łyżeczek, nie ważne jakiej wilekości czy formy, na ówcześnie blachę wyłożoną papierem do pieczenia blachę. Po 30 minutach w piekarniku otrzymujemy bezy zarówno chrupiące jak i soczyste.

Przed upieczeniem

Po upieczeniu

Wygrzebane z lodówki

Dzisiaj wyjątkowo na nie znajdziecie przepisu.
Biorąc pod uwagę, że jutro nareszcie wracam na chwilę do Polski, chwila czyli 2 tygodnie, od 2 czy 3 dni staram się opróżnić moją lodówkę z tych wszystkich produktów, które mogły by nie doczekać się mojego powrotu w jadalnym stanie. Tak więc dzisiaj wygrzebałam resztki marchewek, starą połówkę ogórka i tofu i przyrządziłam coś co można by było nazwać ryżem po chińsku. Tofu wymoczyłam w jajku i sosie sojowym, ale nie jestem w stanie odtworzyć tego co dokładnie robiłam, więc dzisiaj zamieszczam tylko 2 zdjęcia. A następnym razem będę już pisać z polski z mojej ukochanej kuchni.

Prosto z piekarnika

Ahh jak dobrze nie mieć zajęć !!! 
Wyjątkowo z powodu narodowego strajku zajęcia na moim wydziale zostały odwołane i mogłam zostać w domu i obijać się cały dzień w piżamce. No może to drugie jest prawdą, piżama jest moim zdaniem najwygodniejszym ubraniem na świecie, ale to pierwsze nie całkiem. Cały dzień spędziłam na uczeniu się, no może nie cały, bo oczywiście zrobiłam przerwę na gotowanie. Jako, że dzisiaj wybieram się wyjątkowo na kolacje do restauracji na lunch postanowiłam przygotować coś lekkiego i zdrowego - pieczone bataty.

W zależności od wielkości batata wystarczy go dla jednej bądź dwóch osób, mój był ogromny zjedliśmy go więc na spółkę. Podałam go z sosem z pasty tahini. 

Składniki:
1 duży batat
łyżka oliwy
sól i pieprz
2 łyżki pasty tahini
łyżka soku z cytryny 
2 łyżki ciepłej wody.

Piekarnik nagrzać na 180 stopni. Batata pokroić na 4 części włożyć do naczynia żaroodpornego . Skroplić z góry oliwą, dodać sól i pieprz. Włożyć do piekarnika na 25/30 minut. Ostatni 10 minut należy włączyć opcję grill. W miseczce wymieszać pastę tahini, sok z cytryny i ciepłą wodę. Tak wymieszanym sosem należy polać bataty tuż przed podaniem. Smacznego ! 

Trochę o belgijskich strajkach i risotto z cukinią

Trzeba przyznać, że pod względem strajków Belgia jest krajem nie do pobicia. Od 3 tygodni w każdy poniedziałek odbywały się zorganizowane protesty, i muszę przyznać, że czasami nie jestem nawet pewna przeciw czemu protestują. W moim przypadku jednak ogromnie utrudnia mi to życie gdyż uniemożliwia mi dojazd pociągiem na uniwersytet, i zmusza mnie więc do wpraszania się w każdą niedziele i poniedziałek wieczór do znajomych mieszkających niedaleko uniwersytetu. Ale nawet dla tak zorganizowanych osób jak ja, czekają czasami niespodzianki. Nie mam dużo zajęc na uniwersytecie stricte obowiązkowych aczkolwiek raz w tygodniu w środę odbywają się zajęcia praktyczne z biologii na których obecność jest wymagana. Tak więc przygotowana na zajęcia w środę rano idę na stacje z 2 godzinnym zapasem czasowym i tu czekają mnie jakże miłe poranne niespodzianki. Pierwszy pociąg został anulowany drugi również, a trzeci miał tylko no małe - 28 minutowe - spóźnienie, a wszystko to dlatego, iż kilka osób niezadowolonych z wyników strajków postanowiło.... UWAGA

położyć się na torach w centrum Brukseli, 

blokując tym samym ruch w ⅓ kraju. Tak więc na zajęcia dojechałam ,mimo ogromnego zapasu czasowego, z 15 minutowym spóźnieniem. Z powodu tych strajków, nawiasem dzisiaj też odbył się strajk, o którym poinformowali dopiero wczoraj późnym popołudniem, nie miałam ostatnio dostępu do mojej kuchni, ale dzisiaj jak tylko wróciłam nareszcie do siebie dorwałam się do garnków i przyrządziłam pyszniutkie risotto, które zjadłam z kawałkiem ryby z piekarnika. 

Wracając do kuchni...

Składniki na risotto:

• jedna duża cukinia
• 300 g ryżu
• 500 ml bulionu warzywnego
• 100 g startego parmezanu
• jedna nie duża cebula 
• łyżka kurkumy 
• nieduża łyżka soli 
• pieprz

Risotto można podać z mięsem lub rybą jak kto woli, w moim przypadku obył to filet z dorsza pieczony w papilotach w piekarniku.

Do garnka wsypać ryż dodać sól i około 1/5 bulionu i zacząć gotować na małym ogniu mieszając co jakiś czas. W tym samym czasie pokroić cukinię i cebulę na małe kawałki, a następnie podsmażyć warzywa na złocisty kolor. Risotto jest dość żmudną pracą gdyż wymaga ciągłego doglądania i mieszania. Gdy pierwsza część bulionu zostanie już wchłonięta dolać po raz kolejny małą ilość bulionu wciąż mieszając. Dodać w ten sposób cały bulion. Powinno to zająć około 25 - 30 minut. Przy czwartej racji bulionu dodać kurkumę, pieprz i podsmażone ówcześnie warzywa. Na sam koniec dodać starty parmezan na około 5 minut przed podaniem.  I gotowe. Smacznego ! 

W przyszły poniedziałek oczywiście czeka mnie ...

kolejny strajk.