Maślane ciasteczka mojej mamy

Ciężko jest chyba przyjaźnić się ze mną lub moją mamą i choć raz w życiu nie sprobować naszych maślanych ciasteczek. Robimy je od lat, od kiedy tylko pamiętam, na każde Boże Narodzenie, no i na każdą inną dobrą okazje która się nawinie w ciągu roku. Tym razem są w odsłonie świątecznej, lukrowane lub nie, niektóre posiadają dziurki i wstążeczki by można je było powiesić na choince. 

Sekretem dobrych ciasteczek jest jeden składnik - MASŁO, a właściwie jego duuuuuuża ilość. 

Składniki na około 40 ciasteczek

• 250 g mąki
• 75 g cukru
• 170 g miękkiego masła pokrojonego na małe kawałki
• 2 żółtka
• szczypta soli
• ewentualnie 2 kropelki esencji waniliowej

Piekarnik nagrzać na 180 stopni. Do miski wsypać mąkę, cukier i sól. Dodać masło i wymieszać energicznie za pomocą końców palców, aż masa połączy się w małe sypkie granulki. Dodać zółtka nadal wyrabiając ciasto aż uformujemy z niego jednolitą kulę. Miskę pokryć folią spożywczą i wsadzić do lodówki na 30-40 minut. *Ciasta nie można zostawić w lodówce za długo, gdyż wówczas połamie się ono przy późniejszym jego wałkowaniu. Po półgodzinie wyciągnąć ciasto i rozwałkować je na grubość 0,5 cm na ówcześnie posypanym mąką blacie kuchennym. Za pomocą foremek wycinać różne kształty i wykładać je na wyłożoną papierem do pieczenia blasze piekarnika. Piec około 15 minut, aż ciasteczka będą miały lekko złotawy kolor. Gdy już całkiem ostygną (po jakiś 5 minutach od wyjęcia z piekarnika wykładam je na kracie) albo posypać cukrem albo polukrować wedle upodobań. Smacznego ! 

U nas w dwóch wersjach : z cukrem pudrem i polukrowane i gotowe do wieszania na choince

Vienna Vienna Vienna

Jakiś czas temu wybrałam się do Wiednia. Choć upłynęło już trochę czasu od wyjazdu, to jak to zwykle bywa z aparatami na klisze, nie kończy się filmu od razu i często upływa dużo czasu między ich wykonaniem, a ich wywołaniem.

Wiedeń był jednym z tych  miast, które naprawdę zostaje w pamięci. Byłam zachwycona pięknymi monumentalnymi budowlami, zachowanymi w tak pięknym stanie, starymi kościołami, małymi kafejkami i ogólną atmosferą  panującą w tym mieście atmosferą.
Wybraliśmy się oczywiście do Belwederu, zwiedziliśmy Hofburg , pałac Schonbrunn, zjedliśmy lody na Praterze, weszliśmy do katedry Św. Szczepana, ale to co mnie najbardziej zachwyciło był pokaz na który się wybraliśmy w Wiedeńskiej Szkole Jazdy.

Wielokształtne bezy

Dostałam rozkaz na święta przygotowania bez. Instrukcja była bardzo prosta. Mają być chrupiące z zewnątrz,a miękkie i soczyste w środku. No i tu zaczął się problem. 
Bo jak tu zrobić by spełnić oba te wymagania naraz. Zazwyczaj, albo wychodzą mi bezy całkiem chrupiące albo całkiem ciągnące, ale nie udawało mi się nigdy połączyć obu tych warunków. No więc ruszyłam na poszukiwania w internecie, i natknęłam się na przepis o nazwie "bezy dla żółtodziobów", który obiecywał iż wykonane wedle instrukcji bezy będą dokładnie takie jakich szukałam. I... eureka! Były to , i są, gdyż nadal mi kilka zostało najlepsze bezy jakie jadłam.
A przepis jest banalnie prosty. 

Składniki:

• 4 białka 
• 250 g cukru

By przygotować dobre bezy trzeba przestrzegać 3 ważnych zasad:

• jajka trzeba wyjąć z lodówki na 2 godziny przed ubiciem
• należy dodać szczyptę soli
• i ostatnia najważniejsza ! jajek nie da się ubić za bardzo, więc jeśli macie wątpliwości czy są dość ubite, ubijajcie jeszcze 2 minuty 

Piekarnik nagrzać na 120 stopni. Zacząć ubijać białka, gdy będą już dość sztywne zacząć stopniowo dodawać cukier. Ubijać przynajmniej 

3-4 minuty aż białka będą całkowicie sztywne. 

Nakładać za pomocą dwóch małych łyżeczek, nie ważne jakiej wilekości czy formy, na ówcześnie blachę wyłożoną papierem do pieczenia blachę. Po 30 minutach w piekarniku otrzymujemy bezy zarówno chrupiące jak i soczyste.

Przed upieczeniem

Po upieczeniu

Wygrzebane z lodówki

Dzisiaj wyjątkowo na nie znajdziecie przepisu.
Biorąc pod uwagę, że jutro nareszcie wracam na chwilę do Polski, chwila czyli 2 tygodnie, od 2 czy 3 dni staram się opróżnić moją lodówkę z tych wszystkich produktów, które mogły by nie doczekać się mojego powrotu w jadalnym stanie. Tak więc dzisiaj wygrzebałam resztki marchewek, starą połówkę ogórka i tofu i przyrządziłam coś co można by było nazwać ryżem po chińsku. Tofu wymoczyłam w jajku i sosie sojowym, ale nie jestem w stanie odtworzyć tego co dokładnie robiłam, więc dzisiaj zamieszczam tylko 2 zdjęcia. A następnym razem będę już pisać z polski z mojej ukochanej kuchni.

Prosto z piekarnika

Ahh jak dobrze nie mieć zajęć !!! 
Wyjątkowo z powodu narodowego strajku zajęcia na moim wydziale zostały odwołane i mogłam zostać w domu i obijać się cały dzień w piżamce. No może to drugie jest prawdą, piżama jest moim zdaniem najwygodniejszym ubraniem na świecie, ale to pierwsze nie całkiem. Cały dzień spędziłam na uczeniu się, no może nie cały, bo oczywiście zrobiłam przerwę na gotowanie. Jako, że dzisiaj wybieram się wyjątkowo na kolacje do restauracji na lunch postanowiłam przygotować coś lekkiego i zdrowego - pieczone bataty.

W zależności od wielkości batata wystarczy go dla jednej bądź dwóch osób, mój był ogromny zjedliśmy go więc na spółkę. Podałam go z sosem z pasty tahini. 

Składniki:
1 duży batat
łyżka oliwy
sól i pieprz
2 łyżki pasty tahini
łyżka soku z cytryny 
2 łyżki ciepłej wody.

Piekarnik nagrzać na 180 stopni. Batata pokroić na 4 części włożyć do naczynia żaroodpornego . Skroplić z góry oliwą, dodać sól i pieprz. Włożyć do piekarnika na 25/30 minut. Ostatni 10 minut należy włączyć opcję grill. W miseczce wymieszać pastę tahini, sok z cytryny i ciepłą wodę. Tak wymieszanym sosem należy polać bataty tuż przed podaniem. Smacznego ! 

Trochę o belgijskich strajkach i risotto z cukinią

Trzeba przyznać, że pod względem strajków Belgia jest krajem nie do pobicia. Od 3 tygodni w każdy poniedziałek odbywały się zorganizowane protesty, i muszę przyznać, że czasami nie jestem nawet pewna przeciw czemu protestują. W moim przypadku jednak ogromnie utrudnia mi to życie gdyż uniemożliwia mi dojazd pociągiem na uniwersytet, i zmusza mnie więc do wpraszania się w każdą niedziele i poniedziałek wieczór do znajomych mieszkających niedaleko uniwersytetu. Ale nawet dla tak zorganizowanych osób jak ja, czekają czasami niespodzianki. Nie mam dużo zajęc na uniwersytecie stricte obowiązkowych aczkolwiek raz w tygodniu w środę odbywają się zajęcia praktyczne z biologii na których obecność jest wymagana. Tak więc przygotowana na zajęcia w środę rano idę na stacje z 2 godzinnym zapasem czasowym i tu czekają mnie jakże miłe poranne niespodzianki. Pierwszy pociąg został anulowany drugi również, a trzeci miał tylko no małe - 28 minutowe - spóźnienie, a wszystko to dlatego, iż kilka osób niezadowolonych z wyników strajków postanowiło.... UWAGA

położyć się na torach w centrum Brukseli, 

blokując tym samym ruch w ⅓ kraju. Tak więc na zajęcia dojechałam ,mimo ogromnego zapasu czasowego, z 15 minutowym spóźnieniem. Z powodu tych strajków, nawiasem dzisiaj też odbył się strajk, o którym poinformowali dopiero wczoraj późnym popołudniem, nie miałam ostatnio dostępu do mojej kuchni, ale dzisiaj jak tylko wróciłam nareszcie do siebie dorwałam się do garnków i przyrządziłam pyszniutkie risotto, które zjadłam z kawałkiem ryby z piekarnika. 

Wracając do kuchni...

Składniki na risotto:

• jedna duża cukinia
• 300 g ryżu
• 500 ml bulionu warzywnego
• 100 g startego parmezanu
• jedna nie duża cebula 
• łyżka kurkumy 
• nieduża łyżka soli 
• pieprz

Risotto można podać z mięsem lub rybą jak kto woli, w moim przypadku obył to filet z dorsza pieczony w papilotach w piekarniku.

Do garnka wsypać ryż dodać sól i około 1/5 bulionu i zacząć gotować na małym ogniu mieszając co jakiś czas. W tym samym czasie pokroić cukinię i cebulę na małe kawałki, a następnie podsmażyć warzywa na złocisty kolor. Risotto jest dość żmudną pracą gdyż wymaga ciągłego doglądania i mieszania. Gdy pierwsza część bulionu zostanie już wchłonięta dolać po raz kolejny małą ilość bulionu wciąż mieszając. Dodać w ten sposób cały bulion. Powinno to zająć około 25 - 30 minut. Przy czwartej racji bulionu dodać kurkumę, pieprz i podsmażone ówcześnie warzywa. Na sam koniec dodać starty parmezan na około 5 minut przed podaniem.  I gotowe. Smacznego ! 

W przyszły poniedziałek oczywiście czeka mnie ...

kolejny strajk.

Długa przerwa i chwilowa powstrzymana ochota na mięso

Po pierwsze muszę zacząć od usprawiedliwienia się za tak długą nieobecność / nieaktywność blogową. 
Mianowicie nie domyśliłam się jak bardzo studia pierwszego roku weterynarii wykańczają człowieka fizycznie i psychicznie. Nie tylko jeśli chodzi o ilość zajęć, choć jest ich naprawdę ogromna, ale szczególnie  o to iż profesorowie i wykładowcy robią wszystko w ich mocy, żeby gdy już wrócę do domu była tak zmęczona, nawałem nowych informacji, które starają mi się wbić do głowy dzień w dzień, że nie pozostaje mi energia na nic innego niż dalsze uczenie się bądź wspięcie się po schodach do sypialni, wymarzonego łóżka i ciepłej kołdry.
Tak więc ostatnie 2 tygodnie spędziłam albo w restauracji uniwersyteckiej, w której na szczęście znajduje się bufet weg/bio, albo rozmrażając cokolwiek znalazło się w moim zamrażalniku. Tak więc dzisiaj, korzystając z tego że nareszcie nadeszła sobota, i mała chwila wytchnienia zabrałam się za najprzyjemniejszą rzecz świata - gotowanie. 

Wczoraj wieczorem w Brukseli rozpoczął się targ świąteczny "Plaisir d'hiver", który trwa przez cały grudzień i na który postanowiłam się wybrać mimo ogromu innych ludzi i niezbyt sprzyjającej pogody. Niestety targ znajduje się w samym centrum wokół którego znajduje się pełno snacków serwujących kebaby. No i przechodząc wczoraj obok 5 czy 6 snack'a zapragnęłam, nagle pierwszy raz od chyba 2 lat, mięsa.Ochota była ogromna szczególnie, że byłam wówczas głodna, no ale jednak nie na marno nie jem mięsa od tak dawna by jeden powiew zapachu miał mnie odwrócić od moich priorytetów, jednak ochota ta pozostała mi w głowie cały wieczór i również dzisiejszego ranka. I tak więc robiąc zakupy tego ranka, sięgnęłam po przygotowany wegetariański gyros i zjadłam go z pysznymi kotletami z kaszy jaglanej i zielonej soczewicy.

Składniki na około 12 kotlecików
100 g ugotowanej soczewicy
150 g ugotowanej kaszy jaglanej
1 łyżka kminku
1 łyżka kolendry
łyżka soli 
duża łyżka oliwy z oliwek
dodałam też trochę suszonego czosnku z ziołami ale nie jest to obowiązkowe

Piekarnik nagrzać na 180 stopni. Wszystkie składniki wrzucić do miski i dobrze rozgnieść na pomocą widelca. Formować spore kulki i kłaść na blasze od piekarnika wyłożoną papierem do pieczenia. By miały ładny złotawy kolor z  góry można skroplić oliwą już po wyłożeniu na blasze. Piec z obu stron po 10 minut. Na ostatnie 5 minut można włączyć grill'a. Doskonale smakuje z wegetariańskim gyros Smacznego ! 

Omlet, taki bardziej pożywny

W tym tygodniu naszła mnie ochota na wszelkie rodzaje kasz. Nie ważne czy jaglaną, gryczaną, komosę ryżową czy tak jak dzisiaj jęczmienną. Każda kasza - dobrą kaszą. Przez długi czas za nimi nie przepadałam, może z powodu iż w domu nie często stawiana była na stole, a może jak pewnie wielu z was , z powodu wspomnień ze szkolnych stołówek, które nie należą do najciekawszych dla podniebienia. Koniec końców, od tygodnia moja nie tyle awersja co lekka niechęć do kasz całkiem zniknęła i można by nawet powiedzieć, że stałam się niemałą miłośniczką tego zastępnika ryżu i ziemniaków. Tak więc dzisiaj chcąc zrobić coś na szybko, ale jednak zawierającego kaszę postanowiłam sporządzić pożywniejszą wersję omletu.

Składniki :

• połowa woreczka kaszy jaglanej czyli okolo 50/60 gram 
• 3 jajka
• 40 g szpinaku
• łyżka sosu sojowego
• łyżka mąki
• 2 łyżki mleka

Kaszę ugotować według przepisu na opakowaniu. Można ją nawet lekko rozgotować. U mnie leżała w garnku około 15/20 minut, choć przyznam się bez bicia, że trochę o niej zapomniałam wskakując pod prysznic w tym samym czasie.
Szpinak podsmażyć na maśle z małą ilością pieprzu i soli. W dużej misce za pomocą blendera zmielić ugotowaną kaszę następnie dodać jajka, gotowy szpinak, sos sojowy mąkę i mleko. Wymieszać za pomocą widelca. Gotową masę wlać na dość głęboką rozgrzaną patelnię. Smażyć z z obu stron na małym ogniu po 2 / 3 minuty. I gotowe.

Quinoa z fasolką szparagową

Są takie dni kiedy mam tylko ochotę siedzieć na kanapie i nic nie robić, no może poza gotowaniem, oglądaniem jakiegoś ciekawego filmu czy czytaniem pasjonującej książki z kubkiem herbaty na kolanach. Niestety ostatnimi czasy jest to niewykonalne. Studia wymagają ciągłej nauki i każdą wolna chwilę poświęcam na naukę! Więc jedyną z przyjemności pozostaje gotowanie, choć muszę się przyznać, że to i tak najlepsza z możliwych. Biorąc pod uwagę nieróbstwo dzisiejszego dnia, a raczej czyste lenistwo z mojej strony, postanowiłam przynajmniej przyrządzić coś zdrowego i lekkiego na obiad, by nie czuć się zbyt winna przez brak aktywności fizycznej. 

Składniki:

• 80 g komosy ryżowej
• 200 g fasolki szparagowej
• 2 łyżki słodkiego sosu sojowego
• cebula pokrojona na małe kawałeczki
• szczypta soli 
• oliwa z oliwek do smażenia

Komosę gotujemy podobnie do ryżu. Wsypać odpowiednią ilość do garnka, zalać wodą w proporcji 2  : 3, osolić. Garnek stawiamy na dużym ogniu. Gdy woda zacznie się gotować, zmniejszyć ogień na minimum i pozostawić pod przykryciem około 20 minut. Fasolkę ugotować na parze, u mnie w parowarze zajmuje to około 15 minut. Gdy i quinoa i fasolka będą gotowe podsmażyć cebulkę na patelni na złoto, następnie dodać ugotowaną fasolkę i quinoa. Doprawić sosem sojowym 
I gotowe!

Ostry krem z kalafiora

Choć pod koniec zupa wyszła przepyszna, muszę przyznać, że w połowie procesu jej tworzenia zwątpiłam lekko w pomysł przerobienia kalafiora na zupę. Pod koniec przygotowywania zupa miała idealną konsystencję i ciekawy aspekt wizualny jedyny problem - nie miała kompletnie smaku. Na szczęście mała łyżka zielonej pasty curry sprawiła iż z garnka zupy, którą miałam zamiar zutylizować przemieniła się na jedną z moich ulubionych krem. Curry nie tylko dodało smaku, ale wyciągnęło na wierz smak kalafiora.

Składniki:

• duży kalafior
• 2 łyżki śmietany
• 1 L bulionu warzywnego
• duża łyżka zielonej pasty curry
• sól i pieprz
• masło bądź oliwa z oliwek do podsmażenia 

Kalafiora podsmażyć w garnku. Gdy lekko się zarumieni, wlać połowę bulionu i gotować przez około 30 minut na małym ogniu. Po tym czasie kalafior powinien być miękki, zmiksować na pomocą blendera a następnie dodać resztę bulionu, śmietanę, sól, pieprz i wymieszać. Pozostawić na małym ogniu jeszcze 8/10 minut. Około 5 minut przed podaniem dodać pastę curry dobrze wymieszać 
I gotowe! 

No i się stało! Brzydka pogoda, wiatr i deszcz zawitały! W takich okresach pogodowych przerzucam się na dietę zamrażalnikową, gdyż najbliższy sklep znajduję się około 6 km, a muszę przyznać, że starcza mi sił i motywacji by jechać tam na rowerze więcej niż raz w tygodniu. Tak więc chwilowy brak dostępu do świeżych warzyw zmusza do lekkiej zmiany menu. 

Składniki:

• szklanka ryżu do risotto
• około 600 ml bulionu warzywnego
• łyżka masła
• 50 g startego parmezanu
• 2 ząbki czosnku
• sól i pieprz
• dowolna biała ryby
• 3 garści mrożonego szpinaku

Rybę ugotować/upiec w dowolny sposób, ja najbardziej lubię rybę w papilotach. Aluminiowe papilotki piec około 20 minut w piekarniku nagrzanym na 190 stopni.
Szpinak podsmażyć na maśle. Dusić kilka minut, a potem dodać przeciśnięty przez praskę czosnek i sól. Kiedy szpinak lekko odparuje dodać surowy ryż i mieszać przez minutę czy dwie.
Do ryżu dodać pierwszą porcję bulionu i mieszać aż do momentu gdy płyn się nie wchłonie.
Powtórzyć tę czynność kilka razy aż ryż stanie się miękki może to zabrać około 20/25 minut. Jeśli skończy nam się bulion a ryż nadal będzie twardy dodać zamiast niego wrzątek.
Pod koniec przygotowywania dodać starty parmezan. Gotowe risotto zostawić pod przykryciem około 3-4 minuty.
Nakładać na talerz na pomocą małej miseczki lub czegoś podobnego. Upieczoną rybę nakłożyć na risotto. I gotowe ! 

Zupa dyniowa z mlekiem kokosowym

Zima zbliża się dużymi krokami, a jeszcze większymi ujemna temperatura.W takie dni mam tylko ochotę rozsiąść się na kanapie owinięta moim magicznym kocem z rękawkami o doskonale pasującym imieniu Kanguru, ale cóż trzeba też gotować! 

Dzisiaj zupa z dyni z dużą ilością pieprzu, która doskonale rozgrzewa w te jakże cieplutkie dni.

Składniki:

• 1 dynia (nie za duża) beż miąższu,obrana i pokrojona na duże kawałki
• około 1 L wody 
• duuuużo pieprzu i trochę soli
• 1 duża łyżka miodu
• mleko kokosowe

Piekarnik nagrzać na 200 stopni. Dynię pokrojoną na kawałki ułożyć na blasze do piekarnika wyłożonej papierem do pieczenia i skroplić oliwą. Piec około 30 minut aż dynia stanie się całkiem miękka. W misce ugnieść dynię przy pomocy widelca. W garnku nagrzać 600 ml wody dodać dynię i zamieszać. Zmiksować za pomocą blendera, dodać sól i pieprz. Podawać z łyżeczką mleka kokosowego. 

I gotowe.