Długa przerwa i chwilowa powstrzymana ochota na mięso

Po pierwsze muszę zacząć od usprawiedliwienia się za tak długą nieobecność / nieaktywność blogową. 
Mianowicie nie domyśliłam się jak bardzo studia pierwszego roku weterynarii wykańczają człowieka fizycznie i psychicznie. Nie tylko jeśli chodzi o ilość zajęć, choć jest ich naprawdę ogromna, ale szczególnie  o to iż profesorowie i wykładowcy robią wszystko w ich mocy, żeby gdy już wrócę do domu była tak zmęczona, nawałem nowych informacji, które starają mi się wbić do głowy dzień w dzień, że nie pozostaje mi energia na nic innego niż dalsze uczenie się bądź wspięcie się po schodach do sypialni, wymarzonego łóżka i ciepłej kołdry.
Tak więc ostatnie 2 tygodnie spędziłam albo w restauracji uniwersyteckiej, w której na szczęście znajduje się bufet weg/bio, albo rozmrażając cokolwiek znalazło się w moim zamrażalniku. Tak więc dzisiaj, korzystając z tego że nareszcie nadeszła sobota, i mała chwila wytchnienia zabrałam się za najprzyjemniejszą rzecz świata - gotowanie. 

Wczoraj wieczorem w Brukseli rozpoczął się targ świąteczny "Plaisir d'hiver", który trwa przez cały grudzień i na który postanowiłam się wybrać mimo ogromu innych ludzi i niezbyt sprzyjającej pogody. Niestety targ znajduje się w samym centrum wokół którego znajduje się pełno snacków serwujących kebaby. No i przechodząc wczoraj obok 5 czy 6 snack'a zapragnęłam, nagle pierwszy raz od chyba 2 lat, mięsa.Ochota była ogromna szczególnie, że byłam wówczas głodna, no ale jednak nie na marno nie jem mięsa od tak dawna by jeden powiew zapachu miał mnie odwrócić od moich priorytetów, jednak ochota ta pozostała mi w głowie cały wieczór i również dzisiejszego ranka. I tak więc robiąc zakupy tego ranka, sięgnęłam po przygotowany wegetariański gyros i zjadłam go z pysznymi kotletami z kaszy jaglanej i zielonej soczewicy.

Składniki na około 12 kotlecików
100 g ugotowanej soczewicy
150 g ugotowanej kaszy jaglanej
1 łyżka kminku
1 łyżka kolendry
łyżka soli 
duża łyżka oliwy z oliwek
dodałam też trochę suszonego czosnku z ziołami ale nie jest to obowiązkowe

Piekarnik nagrzać na 180 stopni. Wszystkie składniki wrzucić do miski i dobrze rozgnieść na pomocą widelca. Formować spore kulki i kłaść na blasze od piekarnika wyłożoną papierem do pieczenia. By miały ładny złotawy kolor z  góry można skroplić oliwą już po wyłożeniu na blasze. Piec z obu stron po 10 minut. Na ostatnie 5 minut można włączyć grill'a. Doskonale smakuje z wegetariańskim gyros Smacznego ! 

Omlet, taki bardziej pożywny

W tym tygodniu naszła mnie ochota na wszelkie rodzaje kasz. Nie ważne czy jaglaną, gryczaną, komosę ryżową czy tak jak dzisiaj jęczmienną. Każda kasza - dobrą kaszą. Przez długi czas za nimi nie przepadałam, może z powodu iż w domu nie często stawiana była na stole, a może jak pewnie wielu z was , z powodu wspomnień ze szkolnych stołówek, które nie należą do najciekawszych dla podniebienia. Koniec końców, od tygodnia moja nie tyle awersja co lekka niechęć do kasz całkiem zniknęła i można by nawet powiedzieć, że stałam się niemałą miłośniczką tego zastępnika ryżu i ziemniaków. Tak więc dzisiaj chcąc zrobić coś na szybko, ale jednak zawierającego kaszę postanowiłam sporządzić pożywniejszą wersję omletu.

Składniki :

• połowa woreczka kaszy jaglanej czyli okolo 50/60 gram 
• 3 jajka
• 40 g szpinaku
• łyżka sosu sojowego
• łyżka mąki
• 2 łyżki mleka

Kaszę ugotować według przepisu na opakowaniu. Można ją nawet lekko rozgotować. U mnie leżała w garnku około 15/20 minut, choć przyznam się bez bicia, że trochę o niej zapomniałam wskakując pod prysznic w tym samym czasie.
Szpinak podsmażyć na maśle z małą ilością pieprzu i soli. W dużej misce za pomocą blendera zmielić ugotowaną kaszę następnie dodać jajka, gotowy szpinak, sos sojowy mąkę i mleko. Wymieszać za pomocą widelca. Gotową masę wlać na dość głęboką rozgrzaną patelnię. Smażyć z z obu stron na małym ogniu po 2 / 3 minuty. I gotowe.

Quinoa z fasolką szparagową

Są takie dni kiedy mam tylko ochotę siedzieć na kanapie i nic nie robić, no może poza gotowaniem, oglądaniem jakiegoś ciekawego filmu czy czytaniem pasjonującej książki z kubkiem herbaty na kolanach. Niestety ostatnimi czasy jest to niewykonalne. Studia wymagają ciągłej nauki i każdą wolna chwilę poświęcam na naukę! Więc jedyną z przyjemności pozostaje gotowanie, choć muszę się przyznać, że to i tak najlepsza z możliwych. Biorąc pod uwagę nieróbstwo dzisiejszego dnia, a raczej czyste lenistwo z mojej strony, postanowiłam przynajmniej przyrządzić coś zdrowego i lekkiego na obiad, by nie czuć się zbyt winna przez brak aktywności fizycznej. 

Składniki:

• 80 g komosy ryżowej
• 200 g fasolki szparagowej
• 2 łyżki słodkiego sosu sojowego
• cebula pokrojona na małe kawałeczki
• szczypta soli 
• oliwa z oliwek do smażenia

Komosę gotujemy podobnie do ryżu. Wsypać odpowiednią ilość do garnka, zalać wodą w proporcji 2  : 3, osolić. Garnek stawiamy na dużym ogniu. Gdy woda zacznie się gotować, zmniejszyć ogień na minimum i pozostawić pod przykryciem około 20 minut. Fasolkę ugotować na parze, u mnie w parowarze zajmuje to około 15 minut. Gdy i quinoa i fasolka będą gotowe podsmażyć cebulkę na patelni na złoto, następnie dodać ugotowaną fasolkę i quinoa. Doprawić sosem sojowym 
I gotowe!

Ostry krem z kalafiora

Choć pod koniec zupa wyszła przepyszna, muszę przyznać, że w połowie procesu jej tworzenia zwątpiłam lekko w pomysł przerobienia kalafiora na zupę. Pod koniec przygotowywania zupa miała idealną konsystencję i ciekawy aspekt wizualny jedyny problem - nie miała kompletnie smaku. Na szczęście mała łyżka zielonej pasty curry sprawiła iż z garnka zupy, którą miałam zamiar zutylizować przemieniła się na jedną z moich ulubionych krem. Curry nie tylko dodało smaku, ale wyciągnęło na wierz smak kalafiora.

Składniki:

• duży kalafior
• 2 łyżki śmietany
• 1 L bulionu warzywnego
• duża łyżka zielonej pasty curry
• sól i pieprz
• masło bądź oliwa z oliwek do podsmażenia 

Kalafiora podsmażyć w garnku. Gdy lekko się zarumieni, wlać połowę bulionu i gotować przez około 30 minut na małym ogniu. Po tym czasie kalafior powinien być miękki, zmiksować na pomocą blendera a następnie dodać resztę bulionu, śmietanę, sól, pieprz i wymieszać. Pozostawić na małym ogniu jeszcze 8/10 minut. Około 5 minut przed podaniem dodać pastę curry dobrze wymieszać 
I gotowe! 

No i się stało! Brzydka pogoda, wiatr i deszcz zawitały! W takich okresach pogodowych przerzucam się na dietę zamrażalnikową, gdyż najbliższy sklep znajduję się około 6 km, a muszę przyznać, że starcza mi sił i motywacji by jechać tam na rowerze więcej niż raz w tygodniu. Tak więc chwilowy brak dostępu do świeżych warzyw zmusza do lekkiej zmiany menu. 

Składniki:

• szklanka ryżu do risotto
• około 600 ml bulionu warzywnego
• łyżka masła
• 50 g startego parmezanu
• 2 ząbki czosnku
• sól i pieprz
• dowolna biała ryby
• 3 garści mrożonego szpinaku

Rybę ugotować/upiec w dowolny sposób, ja najbardziej lubię rybę w papilotach. Aluminiowe papilotki piec około 20 minut w piekarniku nagrzanym na 190 stopni.
Szpinak podsmażyć na maśle. Dusić kilka minut, a potem dodać przeciśnięty przez praskę czosnek i sól. Kiedy szpinak lekko odparuje dodać surowy ryż i mieszać przez minutę czy dwie.
Do ryżu dodać pierwszą porcję bulionu i mieszać aż do momentu gdy płyn się nie wchłonie.
Powtórzyć tę czynność kilka razy aż ryż stanie się miękki może to zabrać około 20/25 minut. Jeśli skończy nam się bulion a ryż nadal będzie twardy dodać zamiast niego wrzątek.
Pod koniec przygotowywania dodać starty parmezan. Gotowe risotto zostawić pod przykryciem około 3-4 minuty.
Nakładać na talerz na pomocą małej miseczki lub czegoś podobnego. Upieczoną rybę nakłożyć na risotto. I gotowe !